Kosningar og áhyggjuefni sem fylgja þeim!

Nú er miðvikudagur, og ég er áhyggjufullur. Allt stefnir í það að Samfylkingin og Vinstri grænir verði saman í stjórn næsta kjörtímabili, sem verður bara að vera þannig ef að þjóðin vill það. Enn bottomline-ið það semað  ég hef virkilegar áhyggjur af er þetta endalausa ESB tal, sem að menn leyfa sér að segja að þetta sé eina leiðin og að þetta eigi eftir að hjálpa Íslandi í að komast útúr efnahagskreppuni.

Hversu oft hef ég heyrt frá þessum flokkum að aðgerða sé þörf og að Sjálfstæðisflokkurinn hafi verið lamaður og hafi ekkert geta gert. Og nú er skothelda planið hjá Samfylkinguni sem af einhverjum óskiljanlegum ástæðum virðist hafa ca 30% þjóðarinnar á bakvið sig að fara í process sem tekur lágmark 5 ár?, ég veit að einhverjir hafa sagt 3 ár. En það var víst bara óskhyggja. Nú eftir 2 ár gera margir ráð fyrir að áhrif kreppunar á Íslandi verði farinn að minnka verulega og þetta verði allt saman á bata vegi, er þá ekki hálf skrítið fyrir flokk eins og samfylkinguna að eyða öllu þessu púðri í ESB umræðu sem virðist ekki einu sinni skipta máli nærri því strax.

Allt í lagi að setja þetta í nefnd eða byrja að vinna einhverja forvinnu. En að ætla nota þetta sem einhversskonar aðalatriði í kosningarbaráttu er fáranlegt. Hvað höfum við Íslendingar að sækja í ESB? Hugsa ég með mér, við fengjum vissulega sterkan gjaldmiðil. En að ætla að gefa svona mikið upp fyrir það, bara að því að við erum í lægð finnst mér aumingjalegt

Jóhanna Sigurðardóttir sagði
"„Við viljum sambærileg kjör fyrir íslenskan almenning og þar sem best gerist í Evrópu. Besta leiðin að þessu markmiði er að leita samninga við Evrópusambandið um fulla aðild og upptöku evru eins fljótt og kostur er.”

 Nú er ég ekki sérfræðingur í neinu af þessu, enn eins og best gerist í Evrópu, ég hef einhvern vegin litið á Ísland og Noreg sem rjóma Evrópu. Fyrir utan þau lönd þá kemur Bretland líklega fyrst til greina, en samt 5,3% atvinnuleysi fyrir kreppuna og að manni skilst ónýtt velferðarkerfi, svo er stéttaskipting þar víst staðreynd. Ég ætla ekki að segja að stéttarskipting sé ekki til á Íslandi, en munurinn á þessum tveimur dæmum er gríðarlegur. Bretar eiga eftir að lenda illa í þessari kreppu jafnvel þó að það gerist hægar hjá svona stóru hagkerfi miðað við Ísland. Enn eftir þetta Ice-save rugl kæri ég mig ekkert um að vera í sambandi við Breta, hvað þá í sambandi þar sem þeir sitja í stjórn. ( Ice-save rugl = Bretar hirða fjármagnstekjuskatt af Ice-save reikningum á bilinu 8-40%, en þegar allt fer í mínus þá eiga íslendingar að borga brúsan? skrítið sjampó finnst mér!).

Frakkland er líka fyrirmyndarland í Evrópu er það ekki? Samt hafa þeir þurft að takast á við 10% atvinnuleysi síðan í kringum 1980?. Er það fyrirmyndin okkar, það sem best gerist í Evrópu?. Ísland var fyrirmyndarland Evrópu, þar sem atvinnuleysi var nánast óþekkt. Og vissulega fór margt illa, enn að ætla bara að gefast upp og hætta? Ég skil ekki fólk sem ákveður það að niðursveifla og  erfiðleikar sem gætu varað í 2-3 ár séu ástæða til að ákveða það að nú sé góður tími til að hætta að standa á eigin fótum. Þegar ég verð 25 ára verð ég líklega hluti af ESB sama hvort mér líkar það eða ekki. Mér finnst það sorglegt. Ég veit að ESB fan-fólkið segir að við höldum sjálfstæðinu okkar fullkomlega en

"ESB er samband fullvalda og sjálfstæðra þjóða, sem hafa ákveðið að deila hluta af fullveldi sínu í sameiginlegum stofnunum til að skapa öllum innan sambandsins sama rétt við atvinnu og í viðskiptum." ( þetta er tekið af heimasíðu samfylkingarinnar).

Ég veit ekki með ykkur en þó að Þjóðarskúta íslendinga hafi hvolfst í örskamma stund, þá kemst hún aftur á réttan kjöl vegna kjölfestunnar eða svo hélt ég. En Samfylkingin virðist vera staðráðin í því að fest akkerið okkur við Esbtanic og leyfa okkur að sökkva hægt og rólega með restini. Og þetta ætlar Vinstri Grænir að leyfa, ég hef nú aldrei verið stuðningsmaður vinstri grænna en alltaf borið einhverja virðingu fyrir þeim, vegna þess að þeir stóðu sæmilega fast á sínu gáfu ekki eftir aðalmálefnin sín. En þar varð ég fyrir vonbriðgum með þá, eða það lítur óneitanlega út fyrir það að Steingrímur J sé tilbúin að gefa þetta eftir, og fyrir hvað Forsætisráðherrastólin?.

Ég gæti haldið svona áfarm margar blaðsíður, en ég hræddur um að engin myndi nenna að lesa það, enda búið að margendurtaka þetta allt saman. Allavega vildi bara deila með ykkur áhyggjum mínum af þessum málum.

Kv Jói Már

Halló Íslaaaaand

Halló gott fólk. Sandra hér. Ég er búin að yfirtaka bloggið hans Jóa í bili og ætla að koma með hræðilega langt blogg.. sem að engin nennir að lesa. En ég hreinlega þurfti bara að koma þessu öllu saman niður á blað. Stafsetningavillur og málfarsvillur verða eflaust þó nokkrar því að þetta er eins og ég sagði, mjög langt blogg, sá sem nær að lesa þetta allt saman fær verðlaun !
Þetta blogg mun fjalla nokkuð ýtarlega um það sem að ég hef verið að gera síðustu viku.

Ég hef frá alltof mörgu að segja og ég veit hreinlega ekki hvort að ég komi öllu því sem ég þarf að koma frá mér niður á blað. Myndirnar eru fyrir neðan bloggið.

En ég ætla að byrja á því að segja frá Sunnudagskvöldinu og fikra mig svo áfram út vikuna.

En vikan sem var að líða heitir Teambuilder vika, sem snýst út á það að kenna okkur að vinna saman í hópi, sem eitt lið ein heild. Við fengum ekki að vita neitt hvað við færum að gera. Semsagt algjör óvissa. Það eru um 25 teambuilderar hér í skólanum, það eru nemendur eins og við nema bara að þetta eru krakkar sem að hafa verið hér eina önn áður, og þeir vinna líka hér við skólann, eru alltaf að vinna fyrir skólann og fá í staðin greitt fyrir dvöl sína hér.

Sunnudagskvöld - Ég og Jói fórum til Kolding til Gunnþóru að ná í Bakpoka f. Jóa og svefnpoka. Borðuðum góðan mat þar og höfðum góða stund með Mogens og Gunnþóru. Tókum lestina heim um átta leitið, sem þýðir að við vorum komin til baka til Sönderborg um tíu leitið um kvöldið. Þá fórum við að pakka öllu dótinu okkar niður, föt til skiptana, svefnpoka, diskar, hnífapör, dýnur og svo framvegis. Okkur var sagt að hafa svefnpokana okkar tilbúna klukkan 12. Sem að fékk okkur náttúrulega til þess að halda það að við myndum leggja af stað eitthvert um nóttina. En við sofnuðum bara og ekkert skeði yfir nóttina, ekki fyrr en klukkan 6, þá vorum við vakin með miklum látum hér upp á S-floj, það eru tveir teambuilderar sem að búa hér með okkur, brunavarnarkerfið var sett í gang og allir áttu að vera komnir fyrir framan herbergin sín eftir 10 mín. Þegar að við komum fram sáum við að teambuilderarnir okkar.

 

Mánudagur - Peter og Nicki voru klæddir í lögreglubúning. Svo stilltum við okkur upp og við fengum öll fanganúmer sem að var límt á okkur. Það var semsagt búið að breyta skólanum í Fangelsi. Við fengum svo morgun mat, og allt var svona eins og í þessum fangelsis bíomyndum, ógeðslegur grautur og aðeins ein ausa á mann og vatnsglas. Borðin voru númeruð eftir fanganúmerunum sem við við fengum. Þannig að ég og Jói vorum ekki saman í hóp. Það voru 12 fangahópar, og svona sirka 8 manns í hóp. Á borðunum voru svo blöð með "sögunni" okkar, semsagt hverskonar glæpamenn voru á hverju borði. Á mínu borði voru hardcore gamlir rokkarar sem að eru í harði eiturlyfjaneyslu. Hópurinn minn fékk nafnið Vollsmose, en það er frægur glæpa og eiturlyfja hópur hér í Danmörku. Ég þekkti flesta krakkana sem að voru með mér í hóp þannig að það var ekki erfitt að vinna saman strax í byrjun. Það var búið að setja svona stöðvar útum allan garðinn fyrir utan skólann og þar voru svona misjöfn verkefni sem að hver hópur fyrir sig þurfti að leysa. Hóparnir fylgdust semsagt aldrei að, Jói var í öðrum hóp sem að hét Mjölnir Gruppen. Í hádeginu fylgjum við lögreglu niður í kjallara þar sem eru fullt af klefum, þar vorum við svo læst inn í einum klefa í sirka einn og hálfan tíma, þar var vatn og brauð. Ekkert meira. Þar var blað með leiðbeiningum. Við áttum að biða eftir að það kæmi "spillt" lögga, sem að myndi koma og opna fyrir okkur, og þá ættum við að reyna að flýja, og fara upp í stofu og ná í bakpokana okkar óséð, það var ekki auðvelt því að skólinn var fullur af löggum sem voru á verði, þannig að hjartslátturinn var í því hæsta sem að hann hefur komist held ég. Svo komumst við undir fersk loft, og fylgdum korti sem að við höfðum fengið. Dagurinn gekk út á það að við löbbuðum eftir korti þangað til að línan sem var búið að teikna á endaði, þá vorum við alltaf komin á svona stöð, þar sem að teambuilder stóð og teiknaði aðra línu og þá héldum við áfram eftir henni og svo framvegis, þannig var það allan daginn, við löbbuðum 25 km þann dag. Á leiðinni vorum við "rænd" þá höfðu tveir teambuilderar sett sig í hlutverk ræningja og komu hlaupandi yfir hæð í áttina á okkur og við vorum látin leggjast niður og allt var tekið úr bakpokunum okkar, allt nammi var tekið, allt drykkjarhæft var tekið, úr, símar allt saman. Við máttum aldrei alla vikuna vita hvað klukkan væri, það var óþægilegt. Um kvöldið enduðum við í svona stóru húsi, þar sem að öll liðin voru samankomin, það var gott að sofa ekki úti fyrstu nóttina. Við fengum loksins að borða, ekkert búin að fá mat yfir allan daginn, og það er erfitt að fara 25 km án vatns og brauðs. Svo máttum við fara að sofa í rúmum, eða öll liðin nema tvö, þau voru liðin sem að höfðu ekki gengið vel á "prófinu" sem að við vorum látin taka, prófið var fullt af gátum. Þau þurftu semsagt að sofa fram í sal á gólfinu. En mitt lið fékk herbergi með kojum eins og Jóa lið líka. Við förum svo að sofa, klukkan ég veit ekki hvað því að við máttum ekki hafa neitt sem að myndi segja til um tíma. En svo vorum við vakin um nóttina af "yfir-bófunum", Teambuilderanir voru semsagt búnir að skipta sér í tvær fylkingar, Löggur og Bóaforingjar. Okkur var smalað út í skóg og látin bíða þar í svona korter, allir ógeðslega pirraðir og þreyttir. Sáum að það var sírenuljós hjá kofanum, "löggan" var semsagt að tjékka á húsinu, og yfirbóarnir björguðu okkur fyrir horn. Þegar að löggan var farin máttum við fara inn að sofa aftur. Ég svaf ekkert um nóttina.

 

Þriðjudagur - Við vorum vakin mjög snemma, það var ekki orðið bjart úti þannig að ég giska á að klukkan hafi verið um 6. Þá var morgunbað, tveir úr hverjum hóp áttu að fara að baða sig í sjónum, og það er okt. Ég sagði nei takk enda að kafna úr kvefi. Eftir það var okkur skipt niður í rútur sem að fóru á mismunandi tímum, mitt lið fór alltaf síðast, en Jóa lið fór alltaf með fyrstu ferðunum. Að sjálfsögðu fengum við kort með merktum stöðvum á. Okkur var keyrt eitthvert út í skóg og þar byrjuðum við að labba á milli stöðva, stundum voru um 5-10 km á milli stöðva og mig minnir að minn hópur hafi farið á sirka 6 stöðvar þennan dag. Þetta var ekki skemmtilegur dagur, það var grenjandi rigning og stöðvarnar voru hreinlega bara hundleiðinlegar, mjög leiðinleg verkefni sem að við þurftum að gera og allt of mikið labb og engin matur. En hópurinn minn var frábær þannig að það gerði daginn aðeins bjartari. Við vorum komin heim um svona 6 leitið held ég, semsagt búin að vera úti að labba frá 6-6 rennandi blaut og bara búin að fá rúgbrauð að borða einu sinni fyrir daginn. Hægra hnéið á mér var ónýtt og það var haldið á mér heim. Þegar að við komum í kofan aftur þá beið okkar mjög svo skemmtilegt verkefni.............. þar að segja það voru lifandi fiskar í bláum stórum tunnum fyrir utan, við áttum semsagt að drepa fiskinn, gera að honum sjálf og grilla hann, við fengum nátturulega engin grill, þannig að við þurftum að grafa holu í jörðina, finna litla drumba og kveikja lítið bál, fengum þó álpappír til þess að setja fiskin í. Ég og færeyingurinn gerðum allt. Því að danir eru helvítis grenjuskjóður og stelpurnar trylltust þegar að ég fór með hendina á kaf oní tunnu til þess að ná í fisk. Ég prófaði að láta eina stelpuna fá fisk í hendurnar en hún öskraði bara og grítti honum í jörðina. Flott hjá henni.
Ég reyndi að kenna þeim að halda á fiskinum þannig að vísifingur og langatöng færu í gengnum hliðarnar á hausnum... en .. það gekk ekki þannig að ég náði bara alltaf í fiskana sjálf og Leivur, færeyingurinn sem að var með mér í hóp gerði að þeim. Þetta smakkaðist bara alveg ágætlega. Við fengum rólegt kvöld, og við fengum að sofa um nóttina. Sem betur fer. Enda var hnéið mitt alveg búið, gat ekki labbað.

 

Miðvikudagur - Við vorum vakinn aftur mjög snemma, trúlega um 6. Þá fengum við skipun um að við ættum að pakka öllu niður, sem þýddi greinilega að við værum ekki að gista aftur í kofanum, sem að þýddi það að við myndum trúlega sofa undir berum himni um um nóttina. En okkur var keyrt aftur lengst upp í skóg. Og við byrjuðum á stöð sem var á gamalli brú, brúin var staðsett yfir svona hálfgerðu feni. Semsagt nóg af vatni undir brúnni. Verkefnið var þannig að einn úr liðinnu átti að fara undir brúnna og komu upp hinum megin, við fengum fullt af reipum og svona öryggisbelti sem að er með lykkjum til að krækja í reipin, manneskjan sem að fór undir brúnna fékk að vera í svoleiðis belti, og það var semsagt ég sem að bauð mig fram. Enda alltaf haft gaman af allskonar klifri. Við þurftum svo að ræða um það hvernig að við myndum fara að þessu, því að ég gat ekki klifrað undir brúnna heldur þurfti ég að festa mig í spotta sem var settur niður öðrum megin við brúnna, svo var spotti í miðjunni undir brúnni, þannig að ég losaði mig úr spottanum sem að ég var föst í þegar að ég seig niður við hliðina og festi lykkjuna í spottann í miðjunni, þannig að ef að ég myndi missa takið þá dytti ég ekki í vatnið heldur myndi ég hanga í loftinu, en allavega þá leysti ég mig úr miðjuspottanum og færði mig alveg hinumegin og var hífð þar upp, semsagt fyrsta þrautin leyst. Næst löbbuðum við ekki svo langt, næsta stöð var við riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiisa stórt tré, svona klifur tré, með fullt af greinum útum allt, töluvert hærra en hæðsta tré Íslands, takk fyrir. Tveir úr hópnum áttu að klifra upp í toppinn á tréinu, og vera í svona öryggisbelti sem að teambuilder niðri á jörðinni stjórnaði. Ég bauð mig fram, enda elskað það að klifra í trjám frá því að ég var lítill. Maður fékk smá hjálp í byrjun því ég er svo lítil að ég náði ekki á milli greina stundum og þá þurfti manneskjan sem að stjórnaði reipinu sem að ég var lykkjuð föst í að toga í spottan svo að ég myndi hífast meira upp... þetta var sjúklega erfitt og gjörsamlega fáranlega hátt. Ég var mjög hrædd efst uppi og var mjög þakklát þegar ég var látin síga niður. Þraut númer tvö leyst. Þá hófst labb aftur að stöð númer þrjú, það var comando crawl. Semsagt, á, og tré á sitthvorum árbakkanum. lína bundin á milli trjánna, og enn og aftur fór ég í öryggisbeltið og krækti lykkjunni í bandið, var á hvolfi og setti lappirnar upp á spottan og tosaði mig þannig yfir ánna og yfir á hinn bakkann, geðveikt mikið adrenalín og geðveikt gaman. Svo fór maður á næstu stöð sem var upp á stóóórum vita sem var út í sjó. Fórum upp í vitan og þar fór ég í öryggisbeltið og gerði eins og sérsveitarmaður og vippaði mér niður vitan með bakið í jörðina og hoppaði á veggnum niður á jörð. Geðveikt skemmtilegt, ég var þó pínu hrææædd. Svo gekk þetta áfram og áfram, það var hindrunarbraut þar sem að allur hópurinn þurfti að hlaupa saman í gegnum, og þurftum að bera með okkur trjá drumb á meðan að við vorum á hlaupum, náðum ekkert svo sérstökum tíma, því að það voru lofthræddar stelpur með mér í hóp, og þær frusu sumar þegar við þurftum að klifra yfir hluti.... stelpur.. ég veit..
Á einni stöðinni sem var út í fjöru, þurftum við að velja eina manneskju sem að færi að synda út í sjó að einhverjum baugjum að leita af "kókaíni" sem að var á botninum. Ég fór ekki í það djobb út af hálsbólgu en ég bauð mig nú samt fram, en þar sem að ég fór upp í tréið og undir brúnna og yfir lækinn þá leyfði ég annarri stelpu að synda. Svo skemmtilegasta stöðin mín var sú seinasta þar var endalaus langur stigi upp í tré, og eeeeeeenn eina ferðina fór ég í öryggisbeltið og festi lykkjuna á band og klifraði upp stigann. Stóð svo á grein sem var upp í sirka 10m og svo var mér sagt að taka eitt skref fram og láta vaða niður í frjálsu falli..... ég var semsagt föst í svona línu en það var slakað á henni, þannig að maður féll í frjálsu falli niður sirka 3 metra áður en að það kipptist í spottann... ekkert rosa hátt niður né neitt, en það að taka eitt skref fram af svona... er ekkert grín. En það voru fleiri skemmtilegar stöðvar sem að við þurftum að labba á milli, ætli að það hafi ekki verið í kringum 20km yfir daginn, trúlega aðeins meira. En þetta voru svona stöðvarnar sem að mér fannst mest skemmtilegar.
Ógeðslega skemmtilegur dagur þar sem að adrenalínið var allsráðandi stanslaust. Um kvöldið fórum við svo í "tjaldbúðirnar" það voru tveir staðir með sex grúbbum hvor, en 10 km á milli staðana. Ég og Jói vorum ekki á sama stað. Við sváfum semsagt úti, ekki í tjöldum heldur bara á jörðinni með svona grænt plast á milli trjánna svo að það myndi ekki rigna á okkur. Við fengum að elda okkur ágætismat og það var gott að sitja við varðeldinn, enda bara svona 5 gráður úti. Mitt lið fékk svo svona surprise glaðning sem var æðisleg að fá, fengum ávaxtasalat með súkkulaði, svona eins og Valdorfssalat nema betra, því að okkar lið var með besta tíman í drumbahlaupi sem að við hlupum fyrr um daginn .. þannig að í fyrsta skiptið síðan á sunnudag gátum við verið pakksödd.
Liðin voru svo vakinn upp á mismunandi tíma um nóttina, Jóa lið var vakið klukkan um 3 en við fengum að sofa til 5 og vorum síðasta liðið til þess að fara á stað. Svaf rosalega vel þó svo að þetta hafi verið alveg úti og öllum skítkallt nema mér, ég svaf ekki einu sinni í sokkum því að ég var að stikna úr hita. Mitt lið fór í háttinn klukkan hálf 9, þannig að það var góóóóður nætursvefn með skordýrum og dádýrum.

 

Fimmtudagur - Okkur var keyrt um fimm leytið langleiðina til baka til Sönderborg, það var svo góð tilfinning að vita það að maður væri að fikrast nær "heim".
Við áttum þennan dag að finna lík af rokkara sem að var drepin og þar var fullt af kókaíni líka, við áttum að finna þetta á undan "löggunni" Þannig að við vorum í keppni við tíman. Það var kolniða myrkur fyrstu þrjá tímana og við villtumst og fundum ekki fyrstu stöðina, þannig að okkur var hjálpað í gengum skógin sem að við vorum í, því að öll liðinn lentu í vandræðum þar og þurftu að fá hjálp. Við fengum morgunmat um 7 leytið. Þetta var kaldasti dagurinn, eignilega of kalt til þess að vera lengi úti. Við gengum endalaust eftir korti frá einni stöð til annarar. Endalaust allan helvítis daginn, skapið var ekki alltof gott hjá fólkinu í hópnum mínum fyrr en seinnipart dags. Þá birti aðeins til hjá fólkinu. Við löbbuðum út um allt, og enduðum inn í Sönderborg þar sem að við héldum að við færum beint í skólann, en óóónei það varbúið að koma fyrir 5 stöðvum inn í bænum, misjafnlega vel tekið í það.. löbbuðum sirka 35 þennan síðasta dag... fengum að verðlaunum að LOKSINS opna nammi pokann sem geymdi fullt af súkkulaði og kexi og hlaupum ooog öllu mögulegu. Fyrr um daginn höfðum við semsagt fengið nammipoka sem að við MÁTTUM ALLSEKKI opna fyrr en að við kæmum á síðustu stöðina .. og ef að við myndum opna hann fyrir það þá hefði það í för með sér alvarlegar afleiðingar. Maður trúði því nátturulega, því að þessir teambuilderar hikuðu ekkert við það að taka annan skóinn af fólki og skilja það eftir eða eitthvað í þá áttina. Og ekki vildi maður þaaaað. Frekar vandræðalegt að labba á einum skó marga kílómetra..
Dagurinn endaði þannig að frá staðnum þar sem að við borðuðum nammið okkar var einn úr hverjum hóp látin hjóla í skólan, og á eftir fórum við. Það sem að við vissum ekki var að sá sem hjólaði var tekin til "fanga" og fangarnir voru færðir útum allan kjallaran sem er svo hrikalega stór með svona 100 herbegjum ef ekki fleirum, og þegar við komum í skólan var okkur sagt að við þyrftum að fara og bjarga manneskjunni sem var tekin til fanga úr okkar hóp, skólinn var fullur af löggum útum allt sem ætluðu ekkert annað en að ná okkur. Við fengum leiðbeiningar um það hvar okkar maður var í skólanum og hvar við ættuma ð ná í lykla.. mjög svo stressandi, og svo passaði ekkert, þegar við komum loksins að herberginu sem að við áttum að finna með Von de, stráknum sem að við áttum að bjarga, þá lá Elfar þar, íslenskur strákur, við nátturulega skildum ekkert í neinu, fyrr en að við hittum önnur lið á hlaupum undan lögreglunni og ekkert lið af þeim var með rétta manneskju, teambuilderarnir ægilega sniðugir að láta alla hafa vitlausa manneskju svo að við þyrftum að leyta útum allt og tala við önnur lið til þess að skipta um mennskjur..
þetta var svo stressandi að ég hélt að ég baaara.. já að þetta væri mitt síðasta.. teambuilderarnir allir í þrusu góðu formi, og það er ekkert grín að vera að hlaupa undan 25 svoleiðis gaurum...

 

En svo vaar þetta bara allt í einu búið, fengum þó ekki að fara í herbergin okkar í gær, heldur var öllum safnað saman í íþróttasalinn og þar sváfum við öll saman síðustu nóttina.. og í dag vorum við bara að slaka á og gera svona mat um vikuna.. og borða.. endalaust mikið.. bara alltaf að borða í allan dag.. enda ekkert búin að éta alla helvítis vikuna..
Þetta er það erfiðasta sem að ég hef gert, ég lýg því ekki að ég grét stundum... og var langt frá því að vera eina manneskjan sem að gerði það. Þetta var ólýsanleg lífsreynsla...

 

Næstu helgi er það svo Gæsun og Steggjun, á danir lifa sig mjög mikið inn í þemapartýin. Safnað var 400.000 íslenskum kr. fyrir þetta PARTÝ. Sem að verður svona hálfgert leikrit án áhorfenda, í næstu viku munum við draga hlutverk, ég gæti orðið brúðurinn ég veit það ekki, leiðinlega amman eða eitthvað. Og þá næstu helgi verður brúðurinn gæsuð og brúðguminn steggjaður, stráka og stelpu partý.. sem að verða villt.. helgina eftir það verður svo Brúðkaupið sjálft, verður alveg eins og alvöru brúðkaup, það verður keyptur geðveikur brúðarkjóll og allt gert til þess að hafa þetta sem raunverulegast, til þess höfum við 400.000 kr til að eyða. Alvöru brúðarteeeeerta og allur helvítis pakkinn.. 400.000 kr partý, jááá ég er að fíla það.
Þannig að .. lífið gæti aldrei orðið betra! Og ég er að gera skemmtilegustu hluti í heimi.
En ég verð að hætta núna því að Jói er orðin athyglissjúkur, ég er ekki búin að veita honum athygli í svo langan tíma.. þannig að hann er farin að haga sér eins og smábarn.. ;)

Þangað til næst !

Knús

Sandra

-Myndir

 

 

 

 

 

 

 

 

Þarna er hópurinn minn að reyna að lesa á kortið. Allir neeema éég.

 

 

 

 

 

 

 

Úldin fangi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leivur alltaf hress. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Alltaf hreess.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Von De að .. gera eitthvað ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 Okkur leið eins og að við værum í útrýmingarbúðum, og þessvegna gerði Leivur Sieg Heil.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Við vorum rænd.. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sumir reyndu að flýja.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rosa þreytt fólk hér á ferð. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Jöörðin.. hjá tréinu..

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ég upp í tré..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Ég rosalega hátt upp í tré, en samt bara rétt hálfnuð upp.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Síga niiiður

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ég að sííga niður.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Þreyta.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Kuldi út í sjó.. enda komin okt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Frjálst fall.

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Ég í frjálsu falli.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Höggva tré.

 

 

 

 

 

 

 

Þarna sváfum við nú :)

02:40

Eins titill þessarar færslu bendir til þá er klukkan orðin margt hér í danaveldi, og ég var að heyra rútuna hennar Söndru keyra á brott og á hún eftir langa leið til Kaupmannahafnar. Þaðan flýgur hún svo til La Santa. Og lendir líklega klukkutíma á undan mér. Læt fylgja mynd af hótelsvæðinu. Þarna gistum við Club La Santa, IHS taldi ekki hollt að ég og Sandra fengjum samt að sofa í sama herbergi og alls ekki á sömu hæð. Og hvað þá að fara með sömu flugvél eða rútu, veit ekki hvort þetta sé samsæri eða bara alveg ótrúleg tilviljun.?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eins og þið sjáið er ströndin (á myndinni hér fyrir ofan) rétt við hótelið og þar er hægt að windsurfa, og verður næsta miðvikudag haldin keppni í windsurfi fyrir Advanced Surfers. Ég geri sterklega ráð fyrir að taka þátt og vinna. Miðað við gengi mitt í síðustu tveimur windsurf keppnum hér. Sem hafa gengið vonum framar og hefur kennarinn okkar meira að segja þurft að lúta í lægra haldi. Það gæti verið heppni, kannski verð ég bara heppin áfram. Mynd frá ströndinni þar sem ég verð að paddlesurfa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Þetta verður ekkert mál, hef pakkað niður heilögu þrennu af k-um kút,kork og klemmu (fyrir nefið, þegar ég lendi í undiröldunni og allt verður úúúú).
Fyrir mjög áhugasamt fólk eru hér nokkrir sniðugir linkar.
http://www.surfersvillage.com/gal/pic.asp?iCat=58&iPic=1482 Svona öldur eru víst þarna veit ekki alveg hvað við verðum að gera þá, æfa í hótel sundlauginni..? líklega
Myndband síðan síðustu La Santa ferð

Skíðamyndbandið sem ég sagði Arnari frá og sýnir vorannardæmið

 Eftir þessa færslu tekur við viku pása af þessu mjög svo ávanabindandi blogg dæmi, þegar ég mun blogga eftir verð ég vonandi hæfileikaríkari, sólbrúnni og betri persónuleiki

Kv Jói Surf

mér finnst rigningin góð! (8)

Jááa, ég frétti það frá óáreiðanlegum heimildarmanni (Kristó) að það væri snjór heima, á meðan rignir hér eins og helt væri úr fötu, sem gerir mig þakklátan fyrir að geta bara verið inn.
Allavega fram að hádegismat, eftir hádegi þarf ég að troða mér í glæsigallann og út í sjó sem verður hresst í þessari rigningu.
Af helginni er að segja að ég og Sandra lögðum upp í ferðalag í lest, annað skiptið á ævi minni sem ég fer í lest, næz. Við fórum til Kolding þar sem ég sá litlu frænku mín sem er alveg glænýtt eintak, 2 vikna gömul.

Í Kolding fórum ég og Sandra í  bíó, þegar í bíóið kom, fékk ég mér kók og bað meira segja um stóra því að Danir eru nú ekki jafnfeitir og íslendingar wræææt?... ÉG fékk LÍTERS kók glas sem varð goslaust fyrir hlé að því að ég gat ómögulega klárað líter af kók á svo stuttum tíma.

Í dag eru svo 2 dagar í Kanarí/Lanzarote/La Santa, ég var að frétta að þar verði stundað útihlaup á hverjum morgni alla dagana út á Lanzarote =S sem ég er ekki alveg að fýla þar sem tímarnir byrja klukkan 8 :o.

Allavega sakna ykkar þarna heima

Kv Jói

Læra?

Jæja....

 Tíminn líður hratt og ég hef ekki enn staðið við það að sitja inn myndir hér, aðal ástæðan fyrir því er að netsambandið hér er ekki mjög stabílt, þar af leiðandi virkar facebook og fleiri ágætir vefir ekki. Sem leiðir til þess að ég hef mjög lítið úrval af myndum sem hefur svo þær leiðinlegu afleiðingar að ég nenni engan veginn að sitja inn myndir.

Er í 2 klst pásu núna, því að niðri í fyrirlestrarsal er einhver dani sem talar mjööög hratt og ég hef bara enga einbeitingu í að fylgja honum eftir, þannig ég ákvað að láta reyna á það að einbeita mér að utanskólanáminu sem ég hef aldrei gert hér úti, og virðist heldur ekki ætla takast í þetta skiptið. Enn annars er svo sem lítið að frétta fórum út að borða á mánudaginn því að Sandra Ásgeirsdóttir átti afmæli!, ekki samt Sandra María Ásgeirsdóttir kærastan mín heldur alnafna hennar sem er einmitt hér í skólanum. Ef það er einhver sem nennir að reikna út líkurnar á því að 2 manneskjur heiti sama nafninu af þeim 15 íslensku krökkum sem eru hér þá má hann það gjarnan og birta það í kommentum hér fyrir neðan. Mig grunar að líkurnar séu frekar litlar. Það er alltaf gaman að fara í smá íslendinga ferð hér og geta haft eðlileg samskipti við fólk.

 Talandi um eðlileg samskipti, þá lenti ég í skemmtilegri þrekraun í gær. Okkur gangur er með mötuneytið þessa vikuna sem þýðir að við hjálpum til við að leggja á borð og vaska upp, ég var einmitt í því að vaska upp í gær og hafði aldrei gert það áður.
Það var allt í góðu því það var góðhjörtuð mötuneytiskona sem var sko alveg til í að hjálpa mér og útskýra allt... á dönsku mjööööööög hraðri dönsku sem ég gat ekki skilið. Eftir nokkrar tilraunir til að tala við mig úrskurðaði konan mig heiladauðan og sá nánast um þetta sjálf. Ég fékk að þurrka af glösunum :).

Það eru 8 og 1/2 dagur þanga til að við fljúgum út til La Santa það verður hresst, gisstu á einhverju risa hóteli sem er hannað fyrir ofvirka íþróttaiðkenndur með öllum mögulegum afþreyingarleiðum fyrir fyrrgreindan hóp. Ég er ekkert svo viss um að það séu einu sinni sólbekkjir þarna eða sólstólar, fólkið sem gistir á svona hóteli sefur lítið og stoppar ALDREI miðað við kynninguna sem Andreas surfkennari hélt síðasta föstudag..

 kv Jói sem þarf að læra til þess að hann fái hvíta húfu.

 

 

Leti á laugardegi!

Jáá góðan daginn

 Klukkan er 15.39 hér, tveimur tímum á undan íslensku klukkunu sem er núna bara hálf tvö. Dagurinn í dag hefur einkennst af ómannlegri leti sem fólst meðal annars í því að nenna hvorki í morgun mat né hádegismat og já morgun maturinn hér á laugardagsmorgnum er klukkan 8:00-9:00 og ALLIR danirnir mæta í hann, þó þeir hafi verið að koma heim klukkan 5 um morguninn þá leggja þeir sig bara aðeins og skella sér svo í morgunmat og svo að spila beachvolley eða eitthvað álíka uppbyggilegt, þeir hvíla sig allavega alls ekki. 

Það eru bara við íslendingarnir og svo frændur okkar Færeyingar sem eru eðlilegir á þessum stað og rétt hafa sig í hádegismat um helgar, eins og eðlilegt er.

Ástæðan fyrir þessari leti eru líklega 2 hlutir. Nr.1 í gær fór ég í hjólatúr með surf hópnum, þið hugsið hjólatúr hljómar skemmtilegt skoða danmörku og svona.. Enn ónei hjólatúr hjá surf hópnum þýðir fjallahjól og finna svo einhvern skógarstíg hér sem er varla hægt að labba á því hann er svo mjór mikið af drullu og greinum og lækjum o.s.f. og svo á maður að fylgja hópnum sem eru 10 strákar sem virðast hafa fæðst á hjólum og finnst ekkert skemmtilegra enn að hjóla eins hratt og þeir mögulega geta í gegnum skóginn. Sem þýddi fyrir mig að ég var á algjörum yfirsnúning að reyna að halda í við þennan hóp af mönnum sem virtist aldrei hafa gert neitt annað enn hjólað, og reyna á meðan að detta ekki á andlitið eða klessa á tré. Eftir fyrstu 20 mín af þessu brjálaði hélt ég að mér væri borgið og núna ætti að snúa við og halda heim, enn þá var bara verið að stoppa til að skipta hópnum upp í tvo flokka "extreme" og "super-extreme" og ég gat nátturulega ekki verið minni maðurinn enn hinir og trillað hjólinu mínu yfir til risanna í super extreme. Eftir það tók svo við ein og hálf klukkustund af stanslausri líkamlegri áreynslu. Þegar þessu lauk ætlaði ég upp í S-floj (vistin þar sem ég og Sandra gistum) og varð nánast að skríða upp stigann og inn í herbergi. Þar sem Sandra fann mig svo varla með meðvitund. =)

Í kvöld er svo uppáhalds fyrirbæri dana, ÞEMAPARTÝ. Þau eru svo sem ágæt sérstaklega ef að þemað er skemmtilegt. Enn um þessa helgi fékk einhver geðsjúk dönsk stelpa fantasíuna sína uppfyllta og fékk að hafa þemað "barnaafmæli". Sem þýðir litrík föt,blöðrur, kökur o.s.f. og þetta finnst henni frábært þó að flestum öðrum í skólanum lítist ekkert alltof vel á þetta (þegar ég segi flestum öðrum þá meina ég okkur íslendingunum+örfáum dönum).

 Annars er lífið gott, Sandra er samt líklega tognuð í hnénu, enn vonandi lagast það fljótt

 

Kv
Jóhann Már sem er með harðsperrur í lærunum fyrir lífstíð!

 

5 árum of seint?

Jæja krakkar

 Það er komið að því, Jóhann Már hefur ákveðið að taka þátt í bloggæðinu. Ég viðurkenni að sumum gæti fundist þetta full seint, enda bloggsíður lang flestra ef ekki allra vina minna liðnar undir lok. Enn ég ætla ekki láta það stoppa mig, og það er kanski við hæfi að ég biðji fólk afsökunar á því að hafa verið óþarflega stóryrtur um blogg og um að ég myndi ALDREI blogga, þannig sorrý. Enn allavega ákvað að fá mér svona til þess að eiga eitthvað frá þessari danmörku dvöl.

Fyrir þá sem ekki vita er ég staddur út í Sonderborg í danaveldi að læra við IHS (Idrætshojskolen i Sonderborg). Og nú gerði ég textann skáletraðan og þetta drasl vill ekki hlýða mér og verða eðlilegt aftur. Já enn ég verð hér þanga til 16.desember, enn í Millitíðinni kíkji ég til Lanzarote (La Santa) að surfa. Og eins og er eru aðalfögin mín Surf og Kayak.Allavega hér úti er rosalega gaman, ætla að skella inn myndum við fyrsta tækifæri.Kv
Jóhann Már